Urzędy w Niepodległej Polsce
Urzędy pozostały przeważnie takie, jakie były za czasów austrjackich lub tylko niewielkim uległy przeinaczeniom. Utrzymało się więc starostwo jako powiatowa władza administracyjno-polityczna, — powiat zaś tarnobrzeski włączony został do województwa lwowskiego.
Pozostał bez zmiany Sąd Powiatowy w Tarnobrzegu, położony w obwodzie Sądu okręgowego w Rzeszowie i Sądu apelacyjnego w Krakowie. Ze sądem złączone jak dawniej areszty. Pozostał nadal notariat i urząd ewidencyjny podatku gruntowego. Liczba adwokatów wzrosła do 9, w tem 5 chrześcijan i 4 żydów.
Dawniejszy c.k. inspektorat podatkowy przemianowany został na Urząd Skarbowy Podatków i Opłat Skarbowych, któremu przydzielono wymiar wszelkich podatków i należytości. Dawniejszy c.k. Urząd podatkowy przekształcony na Kasę Skarbową, której pozostał pobór wszystkich należytości państwowych. Kontrolę nad dochodami Skarbu Państwa, zwłaszcza nad monopolami (spirytusem, tytoniem, solą, zapałkami) sprawuje Inspektorat i Oddział Kontroli Skarbowej, podległy Urzędowi Akcyz i Monopolów w Rzeszowie. Wszystkie zaś wymienione urzędy skarbowe podlegają Izbie Skarbowej we Lwowie (dawniej c.k. Krajowa Dyrekcja Skarbu).
W miejsce austrjackiej c.k. komendy żandarmerji powstała w roku 1919 Powiatowa Komenda Policji Państwowej, której podlega 16 posterunków.
Rada Szkolna Powiatowa (dawniejsza c.k. Rada szkolna Okręgowa) i Inspektorat szkolny powiatowy wydzielone zostały ze starostwa na samoistne organizacje urzędowe, podległe Kuratorjum Okręgu Szkolnego Lwowskiego.
Urząd pocztowo-telegraficzny rozszerzony został w czasie wojny przez oddział telefoniczny.
Rozszerzoną została w czasie wojny także stacja kolejowa w Tarnobrzegu po przedłużeniu linji kolejowej z Tarnobrzega-Nadbrzezia do Ostrowca.
Utrzymała się w Tarnobrzegu bez zmiany Sekcja konserwacji publ. robót meljoracyjnych, mająca za zadanie obwałowanie i regulację rzek, osuszanie zbyt nawodnionych obszarów i t. p. Sekcja ta obejmuje powiaty: tarnobrzeski, niżański i kolbuszowski i podlega tymcz. Wydziałowi Samorządowemu we Lwowie a następnie Ministerstwu Robót Publicznych w Warszawie.
Z dawniejszych instytucyj użyteczności publicznej pozostała Kasa Chorych, powołana do świadczeń swoim członkom w czasie choroby i rozszerzająca coraz więcej swoją działalność.
Z nowych urzędów utworzonych za czasów polskich wymienić należy przedewszystkiem Urząd Ziemski, który powstał w r. 1920 i obejmuje swoją działalnością powiat tarnobrzeski i niżański.
Nowym urzędem jest też Powszechny Zakład Ubezpieczeń Wzajemnych, którego głównem zadaniem jest przymusowe ubezpieczenie od ognia. W Tarnobrzegu znajduje się inspektorat tego Zakładu.
W niepodległem państwie polskim utrzymał się jeszcze przez dziesięć lat, t. j., do r. 1928 dawny samorząd powiatowy, a więc Rada powiatowa z Wydziałem powiatowym, który w owym czasie pod przewodnictwem Seweryna Dolańskiego rozwijał bardzo różnorodną i pożyteczną działalność. Pod zarządem Wydziału powiatowego prowadzona była w dalszym ciągu Powiatowa Kasa Oszczędności; Państwowy Urząd Pośrednictwa Pracy utworzony w r. 1923 w miejsce dawnego Powiatowego Biura Pośrednictwa Pracy; powiatowa szkółka drzewek owocowych w Miechocinie na obszarze 10-morgowym, darowanym po wojnie przez hr. Z. Tarnowskiego, celem dostarczania ludności w powiecie szlachetnych drzewek owocowych po umiarkowanych cenach. Wydział Powiatowy doprowadził do założenia w r. 1928 ludowej szkoły rolniczej, która w ciągu rocznej nauki ma dawać młodzieży włościańskiej niezbędne wiadomości do prowadzenia małego gospodarstwa rolnego; szkoła ta powstaje w Mokrzyszowie pod Tarnobrzegiem, w ośrodku rozparcelowanego tam folwarku. Wspierał też materjalnie Zakład Sierocy w Mokrzyszowie, założony i prowadzony głównie kosztem hr. Tarnowskich. Wydział powiatowy dążył również gorliwie do podniesienia rolnictwa i hodowli bydła w powiecie, a Rada powiatowa dała gwarancję powiatu na 150.000 zł dla zbudowania spółkowej rzeźni w Dębicy, która ma wyrabiać na wysyłkę do Anglji boczki wieprzowe. Powiat łożył znaczne fundusze na cele sanitarne, utrzymując 4-ech lekarzy okręgowych: w Baranowie, Grębowie, Nadbrzeziu i Radomyślu i przyczyniając się do opłacenia 25 akuszerek egzaminowanych. Także Ochotnicze Straże Ogniowe znajdowały opiekę w Wydziale Powiatowym. — Najwięcej zaś wydawał powiat na drogi, bo już prawie ⅔ tego, co szło na drogi w normalnych czasach przed wojną. Toteż budowa nowych dróg postępowała szybko naprzód, a za parę lat wszystkie gminy będą miały szutrowane dojazdy do dróg powiatowych względnie wojewódzkich.